Ik wil nóóit gedoe aan tafel

Als kind was ik super makkelijk als het gaat om eten. Ik vrat alles wat los en vast zat, zegt m’n vader altijd. Ik weet eigenlijk niet zo goed of dat positief of negatief is, maar mijn vader vond het in elk geval geweldig. Nog steeds kan hij daarvan genieten trouwens, Anouk is wat dat betreft namelijk net als ik. Als ze bij mijn ouders is dan wordt ze ook flink verwend, voornamelijk met voedsel (gelukkig ook veel fruit). En dan wordt er triomfantelijk uitgeroepen “Echt alles gaat er in, hè?!”. 

Maar bij mijn zusjes was het even andere koek, om maar even in het thema te blijven. Het was soms best een strijd aan tafel om de maaltijd bij hen naar binnen te krijgen. De wangen stonden bol van de warme maaltijd – die inmiddels koud was – en daarna ging zo hop, de vlaflip erbij in. Man, man, man, wat een gedoe was dat dan. Ik overdrijf natuurlijk een beetje. Maar toch. Zo wilde ik het niet, geen gedoe aan tafel. Als je niet wilt eten, nou, dan maar niet. 

Aan welke dingen erger(de) jij je aan tafel?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *